در شرایطی که تورم، رکود و نااطمینانی اقتصادی هم زمان بر تصمیم های مالی سایه می اندازند، مهم ترین سؤال سرمایه گذاران این است: کجا سرمایه گذاری کنیم که هم ارزش پول حفظ شود و هم ریسک کاهش یابد؟
تجربه بازارهای مالی و ملکی نشان می دهد دارایی هایی که در چرخه فعالیت اقتصادی قرار دارند و جریان درآمد ایجاد می کنند، معمولاً امنیت بیشتری نسبت به سرمایه های راکد دارند. به همین دلیل، مفهوم «سرمایه فعال» در سال های اخیر به یکی از رویکردهای مهم سرمایه گذاری تبدیل شده است.

در این مقاله، تفاوت دارایی مولد و راکد، نقش سرمایه گذاری گردشگری و مدل های نوین مشارکت در پروژه های هتلی را بررسی می کنیم.

رکود اقتصادی چیست و چه اثری بر سرمایه گذاری دارد؟

رکود اقتصادی به دوره ای گفته می شود که رشد اقتصادی کاهش پیدا می کند، تقاضا افت می کند و سرمایه گذاران با احتیاط بیشتری تصمیم می گیرند. در چنین شرایطی:

فروش دارایی ها سخت تر می شود
نقدشوندگی کاهش می یابد
سرمایه های وابسته به افزایش قیمت دچار رکود می شوند

اما سرمایه گذاری هایی که مبتنی بر درآمد عملیاتی هستند، حتی در شرایط رکود نیز می توانند بخشی از بازدهی خود را حفظ کنند. این موضوع دلیل اصلی گرایش سرمایه گذاران حرفه ای به دارایی های مولد است.

تفاوت دارایی راکد و دارایی مولد در دوره های رکود اقتصادی

دارایی های راکد

وابسته به افزایش قیمت در آینده
فاقد جریان نقدی مستمر
نقدشوندگی پایین تر در کوتاه مدت
حساسیت بالا به شرایط بازار

دارایی های مولد

مبتنی بر فعالیت اقتصادی و بهره برداری
دارای درآمد دوره ای یا سود عملیاتی
انعطاف پذیرتر در مدیریت سرمایه
وابستگی کمتر به نوسانات کوتاه مدت قیمت

به همین دلیل، در شرایط رکودی، سرمایه های مولد معمولاً عملکرد پایدارتر و قابل پیش بینی تری دارند.

چرا سرمایه گذاری در هتل کیش مصداق سرمایه فعال است؟

سرمایه گذاری در صنعت گردشگری یکی از نمونه های واضح سرمایه فعال محسوب می شود، زیرا درآمد آن مستقیماً به مصرف خدمات و تقاضای بازار وابسته است.

برای مثال، جزیره کیش به عنوان یکی از قطب های گردشگری، به دلیل ورود مستمر مسافر، زیرساخت های اقامتی و موقعیت اقتصادی خاص، بستری مناسب برای سرمایه گذاری بهره بردار فراهم کرده است.

در این مدل سرمایه گذاری:

سرمایه گذار در درآمد پروژه شریک می شود
بازدهی تنها وابسته به افزایش قیمت ملک نیست
جریان مالی پروژه نقش اصلی را ایفا می کند

این تفاوت، ماهیت سرمایه گذاری را از «نگهداری دارایی» به «مشارکت اقتصادی» تغییر می دهد.

خرید سهم هتل و سهام پروژه های هتلی؛ الگوی نوین سرمایه گذاری

در سال های اخیر، مدل های جدیدی وارد بازار شده اند که امکان ورود سرمایه گذاران بیشتری را فراهم می کنند:

خرید سهم هتل
خرید سهام پروژه های هتلی
مشارکت در ساخت هتل
سرمایه گذاری مشارکتی گردشگری

مزیت اصلی این مدل ها، کاهش سرمایه اولیه مورد نیاز و توزیع ریسک میان چند سرمایه گذار است. همچنین شفافیت درآمدی و مدیریت حرفه ای پروژه ها باعث شده این نوع سرمایه گذاری جذابیت بیشتری پیدا کند.

مالکیت بخشی هتل ها و نقش آن در مدیریت ریسک سرمایه

مالکیت بخشی یکی از مهم ترین تحول ها در بازار سرمایه گذاری محسوب می شود. در این ساختار:

سرمایه اولیه کمتر است
ریسک میان سرمایه گذاران تقسیم می شود
ورود به پروژه های بزرگ امکان پذیر می شود
انعطاف پذیری مالی افزایش می یابد

به همین دلیل، بسیاری از سرمایه گذاران، سرمایه گذاری پرسود هتل را در قالب مشارکت یا خرید سهم ترجیح می دهند.

پروژه های بزرگ کیش و جایگاه آن ها در سرمایه گذاری گردشگری

پروژه های بزرگ گردشگری معمولاً دارای مزیت های رقابتی مهمی هستند:

مدیریت حرفه ای و برندینگ قوی
مقیاس اقتصادی بالاتر
ثبات عملیاتی بیشتر
وابستگی کمتر به نوسانات بازار ملک

این ویژگی ها باعث می شود سرمایه گذاری در پروژه های بزرگ گردشگری، نسبت به بسیاری از دارایی های سنتی، قابلیت برنامه ریزی بلندمدت بهتری داشته باشد.

مقایسه سرمایه گذاری بهره بردار با املاک مسکونی و ویلایی

سرمایه گذاری در ویلا یا املاک مسکونی اگرچه می تواند سودآور باشد، اما چالش هایی دارد:

درآمد اجاره ای فصلی و ناپایدار
هزینه های نگهداری بالا
نقدشوندگی محدود در رکود
وابستگی شدید به شرایط بازار

در مقابل، سرمایه گذاری بهره بردار بر جریان درآمد تمرکز دارد، نه صرفاً افزایش قیمت دارایی.

چرا سرمایه در گردش، انعطاف پذیرتر از سرمایه راکد است؟

ریسک در اقتصاد حذف نمی شود، بلکه مدیریت می شود. سرمایه ای که در یک فعالیت اقتصادی جریان دارد:

امکان تصمیم گیری بیشتری ایجاد می کند
انعطاف پذیری بالاتری دارد
قابلیت ایجاد درآمد مستمر دارد

به همین دلیل، در بسیاری از موارد، سرمایه فعال می تواند امنیت بیشتری نسبت به سرمایه راکد فراهم کند.

در نهایت، انتخاب بهترین مسیر سرمایه گذاری به اهداف مالی، افق زمانی و میزان ریسک پذیری هر فرد بستگی دارد؛ اما تجربه بازار نشان داده است:

پولی که حرکت می کند، اغلب امن تر از پولی است که فقط نگهداری می شود.